Woordenwichelaars

Het lijkt soms wel op een discussie tussen gelovigen en atheïsten.

“God bestaat, want dat heeft hij zelf gezegd.”
“Dat is een cirkelredenering. Hij bestaat niet.”

Men moge toch aannemen dat als een entiteit iets kan zeggen, dat die entiteit dan bestaat. Zeker als ie zegt dat ie bestaat. Een beetje zoals in het Descartiaanse “cogito ergo sum” (ik denk dus ik besta). Het is dan ook geen cirkelredenering en de conclusie van de tweede spreker, is al helemaal geen geldige conclusie.

Waar het om gaat, is dat iedere waarneming van Gods uiting-dat-hij-bestaat in twijfel getrokken hoort te worden. Gelovigen beweren dat de bijbel Gods woord is en het klopt waarschijnlijk echt wel dat in dat boek wordt beweerd dat het Gods woord is, maar in boeken wordt van alles beweerd. Het bewijst niets. Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat God níet bestaat.

“Al die mensen die erin geloven, zijn toch niet gek”, zegt de populist.
“Er moet toch iets zijn”, doet de meerderheid zelf een duit in het zakje.
“Je kan maar beter wel geloven en bidden”, zegt de pragmaticus. “Baadt het niet dan schaadt het niet, placht Archimedes te zeggen als hij weer eens in zijn hottub zat, en áls God bestaat verdien je er zonder al te veel moeite een eeuwig leven mee.”

Tot nu toe beschreef het NIHUF alleen de feiten. Nu wat emotie: kots- en kotsmisselijk wordt het NIHUF ervan. En doodmoe. We kunnen geen “Pap” meer zeggen. Kijk om je heen. Onderzoek wat je waarneemt. Probeer verklaringen te vinden. Maar kom dan niet met iets op de proppen wat volstrekt geen verklaring biedt en al helemaal geen oplossing. “God heeft de wereld geschapen” is een even domme dooddoener als “Merlijn heeft het allemaal getoverd”. Een eeuwig leven (met of zonder rijstepap van zilveren bordjes) is nog oneindig veel ongeloofwaardiger dan een lang weekend van anderhalve eeuw.

Waar de cirkelredenering van de gelovigen altijd op neer komt, is “ik geloof, dus ik geloof”. Tussen premisse en conclusie vormt zich een enorme omhaal van woorden en bezwerende gebaren. Theologie, poëzie en dramaturgie. Het is allemaal woordenwichelarij. En de logica slaagt er niet in de verklarende suggestie te temmen, die van woordenbrij en rituelen uitgaat.

Om even terug te komen op de openingszin: politiek en media voeren allerlei discussies op dezelfde manier. Althans, daar lijkt het op.

Neem nou de discussie over de CO2-uitstoot, de opwarming van de aarde en de energiecrisis. In de media wordt de indruk gewekt dat wetenschappers geloven dat door de verbranding van fossiele brandstoffen meer koolstofdioxide (CO2) in de atmosfeer komt en dat daardoor de aarde opwarmt. Er zijn ook ongelovigen die dat niet geloven. In de uitwisseling van argumenten wordt beweerd dat de overgrote meerderheid van de wetenschappers op diverse VN-conferenties de hypothese ondersteunt dat CO2-uitstoot tot klimaatverandering leidt. Populisten geloven in dit geval opmerkelijk genoeg niet in het gelijk van autoriteit en meerderheid. Terecht, want de redenering klopt niet. En daar trekken ze vervolgens ten onrechte de conclusie uit dat de klimaatverandering niet door de mens wordt veroorzaakt. In het rapport van de Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) zijn wat fouten ontdekt, dús het rapport deugt niet en het panel is niet onafhankelijk. En zo buitelt de ene drogreden over de andere, liefst in oneliners en soundbytes, want op nuancering en heldere argumenten zit de kijker niet te wachten, denken Matthijs van Nieuwkerk en zijn companen.

Zelfs de rituelen zijn vergelijkbaar. Gelovigen organiseren allerlei vieringen, zoals alternatieve-energiefietstochten. Ongelovigen zoeken houvast bij autoraces en SUV’s. Pragmatici zeggen om de milieubeweging nog meer op de kast te jagen dat kernenergie een oplossing biedt voor alle problemen of willen CO2 in de grond opslaan, wat uiteraard panische reacties oplevert, want als er ooit ergens een grote concentratie kooldioxine (echt waar, ik heb het zelf horen zeggen!) vrijkomt, stikt iedereen in de wijde omgeving. Maar dat gebeurt natuurlijk nooit, want de opslag heeft het eeuwige leven, denken de voorstanders.

Het gelul is oorverdovend zwakzinnig. En leidt tot helemaal niets. En toch is de situatie heel simpel. Laten we de emoties weer even laten voor wat ze zijn en ons beperken tot de feiten.

1. Gebruik van fossiele brandstoffen leidt tot CO2-uitstoot.
2. In een gesloten systeem houdt een gasmengsel dat bestraald wordt met zonlicht meer warmte vast naar mate de concentratie CO2 hoger is.
3. De aardatmosfeer is geen gesloten systeem en er spelen nog allerlei andere zeer complexe mechanismen, maar zeker is dat de afgelopen 150 jaar de CO2-concentratie aanmerkelijk is gestegen en dat wereldwijd ook de temperatuur stijgt.
4. Grappenmakers, waar wij ons niet mee willen identificeren, mogen er mee spotten en hun verlangen naar mooi voorjaarsweer bejubelen, maar anders dan aan de meeste veranderingen zitten aan klimaatsverandering allerlei nare consequenties vast die we heel evident niet moeten willen.
5. Nu weten we natuurlijk nog niet helemaal zeker of die klimaatsverandering wel bestaat en als ie bestaat dat ie dan van de CO2-uitstoot komt, maar daar zijn op zijn minst een aantal aanwijzingen voor.
6. Bovendien raakt de fossiele brandstof op.
7. Uit 5 en 6 kunnen we concluderen dat we er verstandig aan doen andere energiebronnen te zoeken om ons luxe leventje in stand te houden.

Veel helderder kunnen we het probleem toch niet schetsen. Nu alleen nog een oplossing.

We kunnen in de komende vijftig jaar misschien één of twee kerncentrales bouwen in Nederland, maar het moge duidelijk zijn dat dát niet erg opschiet. Kleinschalige individuele oplossingen hebben veel meer groeipotentieel, zoals de mobiele telefoon en de pc de afgelopen twintig jaar hebben bewezen. Voor betaalbare, handige zonnecellen bestaat een miljardenmarkt. Desnoods zetten we de rand van het balkon vol miniwindmolentjes, zodat we iedere dag feest hebben. Maar laten we in godsnaam ophouden met het gelul en allemaal de neuzen de goede kant uitsteken.

Overigens is het NIHUF tegen subsidiëring van de aanschaf van zonnepanelen. Dergelijke subsidies maken van bestaande producten een melkkoe voor de leverancier, waardoor de ontwikkeling van nieuwe producten stagneert. Pomp dan liever geld in research & development. Want we hebben allemaal baat bij beter.

Armand for president

Wie genoeg geld heeft, kan in Nederland werkelijk alles voor elkaar krijgen. Daarom is het op Koninginnedag ook altijd mooi weer. Weliswaar regende het dit jaar wegens de economische crisis ’s ochtends, maar voor de rest van de dag was de Koninklijke Familie kredietwaardig genoeg om de zon tot laat in de avond te laten schijnen. Dat was maar goed ook, want er was van alles te doen en wat was het gezellig.

In Boxtel werd op de markt een avondvullend programma verzorgd door de fantastisch Rockband Go Rome. De avond was een reprise van het zogenaamde Clap Chair Concert dat Go Rome, samen met een groot aantal bevriende muzikanten, eerder in april had gegeven in Podium Boxtel, de fantastische theaterzaal van SintLucas Creatieven in Opleiding aan de Burgerakker. Nu stonden de klapstoeltjes in de open lucht, maar dat weerhield de band er niet van wederom te schitteren. Hun optreden had echter nooit het blog van het Humoristisch Front gehaald, als ze de pauze niet hadden laten vullen door de onsterfelijke hippie Armand, het genie van de ene hit Ben ik te min.



Armand, van wie het gerucht ging dat hij recentelijk de pensioengerechtigde leeftijd was gepasseerd, begon zijn optreden met de opmerking dat hij een belangrijke mijlpaal in zijn leven had bereikt. Hij had namelijk alles bij elkaar sinds kort 100 kilo hasj opgerookt. U moet daar niet te licht over denken. Een grammetje is voor een gewoon mens ruim voldoende om behoorlijk stoned te worden, van drie gram zo ongeveer een hele dag. Dat zijn dus 33.000 dagen, omgerekend met inflatiecorrectie bijna honderd jaar. Ach, we weten ook niet hoe oud hij is. Zijn rode haren hebben inmiddels behoorlijk grijze uitlopers, dus misschien is ie wel veel ouder.

Zelf weet hij het misschien ook niet meer. In elk geval kondigde hij al vast aan dat hij na zijn overlijden niet zal worden begraven, maar per gram wordt verkocht in de betere coffeeshops. Vervolgens stak hij een chillum op en blies een rookwolk uit waar de vulkanen op IJsland zich beslist niet te min voor zouden hebben gevoeld. De vliegvelden van Dublin en Edinburgh zijn sindsdien gesloten. Dat Eindhoven nog open is, mag een wonder heten.

Little Marc en Dik Huubke toonden zich intussen slechte verliezers in de competitie van goede grappen door in hun cartoon keihard de spot te drijven met de singer-songwriter. Laten we hopen dat we nog lang van Armand mogen genieten.

Spraakverwarring

Het is bepaald geen reclame voor de mensheid dat we er nooit in zijn geslaagd een groot werk tot een goed einde te brengen. Iemand oppert een geweldig idee. Daar scharen we ons vol goede moed achter. Er wordt van alles georganiseerd. Er worden beslisstructuren opgebouwd, schetsen gemaakt, van alles georganiseerd: geld, mankracht, machinerieën en er raken steeds meer mensen direct of indirect bij betrokken. En dan gaat het mis. De vele managers en machinisten vervallen gedurende het werk geleidelijk steeds vaker in mismanagement en machinaties. Op de werkvloer breken stakingen uit. Geldschieters verliezen hun vertrouwen en speculeren op de neergang van het project. Zo ging het al in het Bijbelverhaal over de bouw van de Toren van Babel. En sindsdien is het altijd zo gegaan.

Niets heeft de mensheid tot stand gebracht. Helemaal niets. En wie als tegenvoorbeeld wijst op de riolering, de wegen en het internet wil ik graag even attenderen de beerputlucht die veroorzaakt wordt door verstoppingen en opstoppingen om over verkeersinfarcten en virale aandoeningen maar te zwijgen. Ook het prachtige idee van het Verenigde Europa dreigt door spraakverwarring en onbegrip tussen potverteerders en spaarders volledig ten onder te gaan. Onwil om samen te werken is inherent aan de menselijke natuur. We zijn egoïsten en dat zullen we blijven. En de ander is nooit te vertrouwen. En zo komen we tot niets.

We hebben het altijd geweten, maar dat nu in Boxtel de Selissen Bazaar, een meer dan fantastisch multicultureel festival, aan onderling gekrakeel ten onder dreigt te gaan, is een teleurstelling die wij niet kunnen verwerken. We hebben er een plaatje van gemaakt en doen er verder maar het zwijgen toe.

Voor de ballontekstjes hadden we overigens ook nog de volgende in gedachten:

Plus nog het een en ander in hiëroglyfen en spijkerschrift. Helaas lukte het niet de wollige managerstaal uit eigen contreien in een lettertype te verbeelden. Daar komen we graag bij een andere gelegenheid op terug.

Terugroepactie Brabants Centrum

Afgelopen weekend werd in het roemruchte Boxtelse Café D'n Boer voor het derde achtereenvolgende jaar een minipopfestival gehouden onder de naam “Boer zoekt Band”. Onze striphelden Little Marc en Dik Huubke waren door de redactie van het weekblad Brabants Centrum getipt om daar in hun vaste cartoon ruimschoots aandacht aan te besteden. De heren verwaardigden zich echter niet om er heen te gaan en zo verscheen vandaag een volstrekt misplaatste cartoon in de krant. Na rijp beraad heeft de directie van de uitgeverij daarom, om verdere imageschade te voorkomen, besloten tot een in medialand volstrekt unieke terugroepactie.

Alle abonnees van Brabants Centrum, alsmede iedereen die het blad in de losse verkoop heeft gekocht, wordt dringend verzocht de uitgave van deze week na lezing bij het oud papier te doen. Terugbrengen hoeft niet. Als compensatie krijgen alle abonnees en alle bewoners van Boxtel volgende week zonder extra kosten een nieuw nummer in de bus.

Wij hopen u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd en bieden u welgemeende excuses aan de het ongemak.

Alles stroomt

De Griekse Filosoof Heraclites was zijn tijd ver vooruit. “Panta rhei”, sprak hij: “Alles is in beweging.” “Niets is ooit, maar alles wordt”, voegde Plato er aan toe. Waarop ook Aristoteles een duit in het zakje deed: “Niets is standvastig”. En waarschijnlijk hadden ze allemaal gelijk, al leek de geschiedenis van het mooie plaatsje Boxtel lange tijd als tegenvoorbeeld te kunnen fungeren.

In de Middeleeuwen stond in het centrum van Boxtel aan de Molenstraat een huishoudschool. De school had de poëtische naam Pantarhei, want de doelstelling van het instituut was wilde jonge meiden te ontwikkelen tot gedegen kuise huisvrouwen die goed voor hun man en kinderen konden zorgen. Dat ideaal raakte echter al gauw uit de mode. Onder invloed van Isabella van Castilië, Maria de Medici, Anna en Maria Tesselschade Roemersdochter Visscher, Anne Marie van Schurman, Christina van Zweden, Catharina de Grote en Alletta Jacobs werd het al in de vroege Renaissance duidelijk dat voor meisjes meer was weggelegd dan een carrière achter de pappot en tussen de poepluiers en de school werd dan ook al ras opgeheven en gesloopt. Tot zo ver klopt alles met de aloude opvattingen van de filosofen. De huishoudschool had, net als alles in dit aardse bestaan, geen blijvend karakter en verdween. Maar wat er toen gebeurde, werpt een geheel ander licht op de wijsbegeerte en deed gerede twijfels rijzen aan de algemene geldigheid van de oude Griekse postulaten. Want met het braakliggende terrein gebeurde niets. Niemand deed er wat aan. Instituties als de Dienst Domeinen en de Gemeente Boxtel, die inmiddels stadsrechten had gekregen, lieten het terrein liggen voor wat het was. De natuur en de hondenliefhebbers hadden er vrij spel.

Eeuwenlang bleef deze situatie zo hij was. Niets wees erop dat er nog ooit iets zou veranderen. Er ontstond een natuurgebied dat zijn weerga niet kende in de verre omgeving. De Boxtelse bevolking noemde het de Pantarhei of Pantarheide, want het volksgeloof wilde dat er vroeger een heidegebied was geweest, dat later door natuurlijke uitzaaiing was uitgegroeid tot een dicht bos en het zag er naar uit dat het oerbos, bevolkt door kamsalamanders en korenwolven, altijd zou blijven bestaan. Lange tijd gold het onder filosofen zelfs als falsificatie van de Stellingen van Heraclites, Plato en Aristoteles. Want als iemand ooit nog “Panta rhei” durfde beweren, werd wereldwijd door iedere weldenkende wetenschapper op de Pantarheide in Boxtel gewezen, want daar bleef alles hetzelfde en daar veranderde niets.

Zeer recent zijn Heraclites c.s. echter gerehabiliteerd. De gemeente Boxtel heeft het terrein afgegraven. De enige zorg onder filosofen is nu dat er daadwerkelijk duurzame woningen zullen worden gebouwd. Wellicht zullen die de tand des tijds wel overleven. En dan is Heraclites’ stelling definitief weerlegd.

De eerste masculistische golf

Eeuwenlang zijn de mannen onderdrukt. Zij moesten oorlog voeren, vrouwen uit brandende panden redden, jagen en alle gevaarlijke werk doen. Thuisgekomen uit de file na een honderdurige werkweek werden ze aan het klussen gezet. Geen wonder dat de levensverwachting van mannen bijna tien jaar korter is dan van de gemiddelde vrouw. Maar nu, eindelijk, in het jaar 2010, lijkt daar verandering in te komen. De mannen pikken het niet meer en komen op voor hun belangen. En reken maar, dames, dat deze emancipatoire beweging onomkeerbaar is. Maak uw borsten maar nat, want het is afgelopen met het luxe leventje waarin meisjes alleen maar mooi hoefden te wezen. Vanaf heden eist de man zijn rechten op. Het is de beurt aan de vrouwen om zich voor volk, vaderland en manlief uit te sloven.

Wouter Bos en Camiel Eurlings vormen de voorhoede. Zij hebben thuis met de vuist op tafel geslagen en demonstratief hun vele banen opgezegd. Ze zitten nu lekker aan de keukentafel. Vroeg opstaan, hoeft niet meer. Als het vrouwtje naar haar werk gaat, draaien zij zich nog lekker eventjes om. En heel misschien nemen ze nog ooit een parttime baantje, maar waarschijnlijk zullen ze niet veel anders meer doen dan bij de buurman koffiedrinken of een glaasje sherry. En ze brengen de kinderen naar school, kletsen nog even wat bij op het schoolplein, doen dan lekker op hun gemak boodschappen, maken ook in de supermarkt nog drie praatjes, gaan nog even shoppen met de credit card van vrouwlief en serveren als dat zo uit komt een gemakkelijke kant-en-klaar maaltijd, want dat breekt de week zo lekker, en sturen de vrouw op andere dagen naar de afhaalchinees, de afhaalgriek, de pizzaboer of de fritestent.

Het werd ook wel een keertje tijd!

Blog nu in 3D

Wie doorklikt naar het blog van het Nieuw Humoristisch Front moet zich voorbereiden op een bijzondere gewaarwording. De webmaster van het blog, de uiterst aantrekkelijke Dr. Ir. S.C. Honema-Kers, is erin geslaagd een 3D-effect teweeg te brengen waarvoor geen hulpmiddelen nodig zijn zoals een speciale bril. In een exclusief interview geeft zij opening van zaken.

“Van huis uit ben ik informaticus, maar na mijn doctoraal ben ik gepromoveerd op een zuiver theoretisch natuurkundig onderwerp uit de unificatie-theorie. Tussen de diverse tiendimensionele snaartheorieën die in de laatste decennia zijn ontwikkeld, bestaan allerlei dualiteiten. Het is met andere woorden mogelijk met puur wiskundige middelen de ene theorie in de andere te transformeren. Dat is ook niet zo gek, want ook in de alledaagse werkelijkheid kun je de dingen op een heleboel verschillende manieren beschrijven. Dat is de basis van de techniek achter het nieuwe 3D-blog.”

Hoe moeten we ons dat voorstellen?
“Eergisteren is in Genève de grootste deeltjesversneller ter wereld opnieuw opgestart. Gisteren zijn er voor het eerst protonen en neutronen met bijna de snelheid van het licht op elkaar gebotst. De wetenschappelijke implicaties zijn enorm. Alle waarnemingen tot nu toe wijzen erop dat mijn model wordt bevestigd. Het is voor u misschien een beetje abstract, maar één blik op ons nieuwe 3D-blog maakt het duidelijk. Er zijn veel meer dimensies dan drie. Filmvertoningen met speciale brilletjes zijn een zeer zwakke afspiegeling van de werkelijkheid. Wellicht moet het in elf dimensies, zoals in de membraamtheorie. Maar er zijn er in elk geval zoveel dat een dimensie toevoegen aan een blog voor iemand met enig natuurkundig inzicht een koud kunstje moest zijn.”

Maar hoe kan je nou ooit diepte zien op een plat beeldscherm met maar één beeld?
“Nu maakt u een ernstige denkfout. Zo gaat het vaak met leken. Die trekken conclusies uit ongeldige redeneringen. Wij hebben géén ruimtelijke dimensie toegevoegd, maar een extra tijdas. Kijkt u zelf maar.”