De ideale vrouw

“Blond, blauwe ogen, lekker stevige lange benen, een kont als een merry en grote dikke …”
“Nou dan zie ik het toch anders. OK, benen tot aan haar oksels, prima, maar wel slank, met een beetje een meisjeslijf, lekker strak en als ze blond is, móet ze bruine ogen hebben, en als ze donker is blauw, maar het liefst heb ik ze rood, met sproetjes en groene ogen.”
“O jee, zo’n Keltische. Dat zijn broze typjes hoor. Daar heb jij helemaal niets aan met dat grote logge lijf.”
“Nee, en jij dan met je struise Hollandse. Wil je soms graag bij haar op de knie zitten of zo?”
“Nee, joh, maar dat is toch geweldig. Groot. Iets om vast te houden. Veel.”
“Wil je een trapje lenen?”

Op weg naar het Brabants Museum voerden Little Marc & Dik Huubke, de humoristische helden van het front, een hoogstaande discussie over cultuur. Ze verheugden zich over de tentoonstelling die ze wilden bezoeken. Ze hadden er al veel goeds over gelezen. En eenmaal op internet hadden ze honderden sites bezocht met ideale vrouwen in alle soorten en maten. Omdat er ook kinderen zijn die dit blog lezen, laten we de links hier maar even achterwege, maar de heren riepen regelmatig "Af!" en "Liggen!", terwijl ze toch beslist geen hond hebben. Sterker nog, het zijn eerder poezenmensen.

Bij het museum aangekomen stond er een enorme rij. Het leek het Vaticaans Museum wel, alleen vind je daar geen ideale vrouwen. “Integendeel”, vond dik Huubke. “Daar zitten alleen heel erg foute vieze mannetjes!” En het duurde en duurde maar. En het verlangen steeg ten top. En toen ze eindelijk de kassa bereikten, hielden ze het niet meer.

Voor reacties kunt u hieronder op 'reacties' klikken.

De begroting

Parkeren is moeilijk. Het valt niet mee om in het centrum van Boxtel een plekje te vinden. En als je er al één vindt, is het vaak op de stoep. Dat mag niet. Maar dat geeft niet, want in Boxtel wordt alleen gecontroleerd of de parkeerders wel betaald hebben. Want anders komt de begroting niet uit. En begroten is helemáál moeilijk.

Laten we daar één voorbeeld van geven:

In Brabants Dagblad legt wethouder Wim van Erp uit dat er een parkeerkelder moet komen van minimaal 400 parkeerplaatsen. Die kosten al gauw € 30.000 per parkeerplaats.

In Brabants Centrum maakt hij het sommetje af. “Met het nieuwe plan voor een parkeergarage is een gemeentelijke investering van 1 tot 3 miljoen euro gemoeid.”

In de poll in de rechterkolom kunt u uw mening geven over deze berekening.


Meer informatie over de parkeerperikelen in Boxtel vindt u hier.

Stoertochten

“Berenburg?”
“Helpt tegen alle kwalen. Als ie maar ijs en ijs koud is!”
“Ja, ge moet de ijzers slijpen als het koud is! Ik heb veurige week wel tien marathons gereden.”
“Ik ook joh, met twee vingers in de neus. En da moes ook wel, anders trok ik een breed groen spoor achter me, zo verkouwen waar ik.”
“Ik dach dat die griepepidemie uit België kwaam?”
“Welnee joh. Wat denkte gij van al die schatsers die een nat pak haalden in wakken, plassen en ontdooide vaarten?”
“Nou, dè liep wel los hoor. Zal ik jou us wa zeggen? Volgens mij bestaat die griepepidemie himmel nie!”
“Ja en 't dooit zeker ook nie?”
“Luster nou. Kende gij iemes met de griep?”
“Ja, ikke zelf!”
“Ach joh, gij bent gewoon verkouwen. Nog twee Berenburgers en ’t is over. Nee, echt de griep?”
“M’n schoonmoeder zit altijd te griepen!”
“Ja hoor. Leuk! Ik durf gerust te beweren dè in heel Nederland nog minder griep heerst dan geluk en wijsheid bij de PVV.”
“En waar komen die cijfers dan ammel vandaan? Ziekteverzuim, de griepradar …”
“Ammel smoesjes!”
“Hoezo?”
“Moeste gij veurige week werken?”
“Ja, natuurlijk.”
“En bende gij wisten werken?”
“Nee natuurlijk niet!”
“Dus meneer hèt z’n eigen ziek gemeld! Heb ik gelijk of klopt het?”
“Ja, as ge het zo draait. Berenburgske?”
“Ik zeg nooit nee, maar ik ben nog niet klaar. Moette gij deze week werken?”
“Ja natuurlijk!”
“En bende gij wisten werken?”
“Nee natuurlijk niet. Ik kan zo toch niet werken?”
“Werrom niet?”
“Mee ne gebroken pols?”
“En hedde gij tegen oewen baas verteld dè ge veurige week oewen pols het gebroken bij 't schatsen terwijl ge zogenaamd ziek thuis laag?”
“Nee natuurlijk niet. Ik heb buikgriep van de snert!”

"Berenburg?"

Glad ijs

Het Nieuw Humoristisch Front is er in gespecialiseerd in gespannen situaties het ijs te breken. Deze week zijn de frontrunners echter voor een totaal andere klus aangetrokken. Op het elfstedentracé in Friesland is het ijs nog lang niet overal sterk genoeg om de nu honderdjarige traditie een vervolg te geven. Het is de bedoeling dat Little Marc en Dik Huubke daar met hun ijskoude humor verandering in brengen. “Wij gaan nooit over één nacht ijs,” verklaart Dik Huubke. “Zo wak kan een wak niet wezen of wij zijn wakker,” vult Little Marc aan. Om praatjes en plaatjes zitten de heren niet verlegen, maar kunnen ze echt uitkomst bieden in deze tijden van klimaatverandering?

Dik Huubke: “Daar snijdt u een belangrijk punt aan. Dit is een heel goede vraag. Om de Elfstedentocht op korte termijn doorgang te kunnen laten vinden, zal in de eerste plaats de klimaatverandering moeten worden gestopt. Door CO2-uitstoot warmt de aarde voortdurend op en dat moeten we niet hebben. Gelukkig is het nu op veel plaatsen erg glad. Dan laten de mensen de auto staan en dat scheelt een slok op een borrel. Dat merk je meteen. Het is in jaren niet zo koud geweest.”

Maar zo draaien jullie oorzaak en gevolg toch om?

Little Marc: “IJs is nu eenmaal lichter dan water. Zelfs de wet van behoud van massa en energie gaat onder deze omstandigheden dus niet op, laat staan de volgorde van de oorzaken en hun gevolgen. Daarom vinden wij ook dat terstond een Elfstedentocht uitgeschreven moet worden, dan komt het ijs er vanzelf wel.”

Op die manier worden toch grote groepen mensen in gevaar gebracht?

Dik Huubke: “‘Er is geen ijs of het kost mensenvleis’, zegt het spreekwoord, dus dat is geen argument. Bovendien heeft er al ijs gelegen en dan zijn een paar dagen dooi juist erg positief. ‘Op oud ijs vriest het licht’, zei onze oudoom IJse IJsinga altijd, en die kon het weten want hij bouwde het eerste klimatarium.”

Hebben jullie Fries bloed?

Little Marc: “Ja natuurlijk. Onze familie van moederszijde was erg frigide. En de grootouders van vaders kant waren Inuits.”

Eskimo’s?

Little Marc: “Nauw verwant aan de Kerstman!”
Dik Huubke: “Daarom hebben wij er zoveel verstand van. Maar als je het niet erg vindt, liften we nu gauw naar Friesland. Met de trein is veel te riskant, want voor je het weet zijn de wissels bevroren en met de auto is tegen onze principes. En hoor eens: niet vergeten de schaatsen te slijpen hè. Anders wordt het klunen geblazen!”

Uitslag Parallelpoll: too close to call

Eind december is via dit blog een poll gehouden over de aanleg van een parallelweg om het verkeer tussen de Schijndelseweg en de A2 uit de bebouwde kom te weren. De centrale vraag was: "Een parallelweg langs de A2 van de Schijndelsedijk naar afslag 25 en 26 lijkt onvermijdelijk. Maar moet die parallelweg ten westen of ten oosten van de A2 worden aangelegd?"

Hierop waren vier antwoorden mogelijk.

1. Ten westen van de A2, want daar zijn toch alleen maar huizen, tuinen en speelterreinen van vervelende mensen.
2. Niet ten oosten van de A2, want daar is onvervangbare natuur in de vorm van ongebruikte weilanden vol zeldzame pierwurmen.
3. Ik wil helemaal geen parallelweg, ze gaan maar op de fiets.
4. Ten oosten van de A2 natuurlijk.

Helaas heeft deze door het Humoristische Front geformuleerde geheel objectieve vraagstelling geen duidelijk uitsluitsel gegeven over de wensen van de Boxtelse bevolking. Antwoord 4, dat de meeste stemmen trok, bleef precies op 50 procent steken. 16 procent van de stemmen ging naar antwoord 1. De pierwurmen trokken geen stemmen. Maar de overige stemmen gingen alle 34 procent naar antwoord 3.

Er blijkt nu een actiegroep te zijn opgericht die de voorstanders van optie 1 en 3 tracht te bundelen om op die manier optie 4 in de wielen te rijden. Daar zijn de drie personen die voor optie 4 hebben gekozen niet gelukkig mee, maar er zit niets anders op dan verder campagne te voeren voor de tweede ronde.

Ouwejaarsavond: variaties op een thema

Terwijl op de achtergrond pianomuziek preludeert op een bekende melodie uit de shows van Wim Kan gaat langzaam het licht uit. De gordijnen schuiven open en we herkennen aan de vleugel, niemand minder dan Little Marc in de rol van Ru van Veen. Keurig in jacket.

Dan komt Dik Huubke op, met een champagnekoeler. Hij zegt:
“Dames en heren wat fijn dat u er allemaal weer bent. Het laatste nieuws bevestigt dat er op dit zelfde moment bijna een miljard mensen op het internet verblijft, dus u hoort bij de winnaars. Daar kan Youp van ’t Hek niet aan tippen.”

“U heeft geluk dames en heren.”

“Dat is niet goed hoor!” roept Little Marc van achter de piano. “Het is ‘oudjaarconference’, of desnoods ‘oudejaarsconference’!”

Maar Dik Huubke gaat onverstoorbaar verder:
“Heeft u de oliebollen binnen handbereik? En zet a.u.b. de champagne niet te dicht bij de muis. Dan kunnen we beginnen, want we staan, dames en heren, weer op de drempel. De drempel van het nieuwe jaar. En we mogen wel zeggen een historische drempel. ’t Was me het jaartje weer wel. Eerst dachten we nog: “Het is het jaartje niet”, maar dat hebben we geweten. We zullen ons lot moeten dragen, lieve mensen, en met opgeheven hoofd, waardig, over de drempel moeten stappen. Zullen we dat even oefenen?”

Er zakt een tekstbord naar beneden en dan herkennen we eindelijk de melodie, waar Little Marc nu al zo lang op improviseert. Een beetje twijfelend zingen we mee:

Waardig over de drempel,
Waardig en rustig en kalm.
Waardig over de drempel,
Met Obama als laatste strohalm.
Waardig over de drempel,
Met nog net een glas bubbeltjeswijn:
Een slok en een hap
en dan neem je een stap
en dan donder je in het ravijn.
Een slok en een hap
en dan neem je een stap
en dan donder je in het ravijn.

En Dik Huubke zegt, quasi-gepikeerd:
“Ik vond niet dat dat helemaal goed ging. U wel? Wat zit je dan te knikkenbollen? Het ging helemaal niet goed. Het was een rotjaar. Of bewaarde u uw geld misschien in een ouwe sok. We doen het gewoon opnieuw.”

En terwijl Little Marc, hoofdschuddend, weer begint te spelen, zingen we uit volle borst:

Dizzy over de drempel
Met wat poedersuiker op de snoet.
Struikelend over de drempel,
Met z’n allen op weg naar bankroet.
Languit over de drempel,
Geen fut en geen zin en geen baan.
Ja, Wouter die steunt ons,
Maar de bank krijgt het steunfonds
En de schulden die blijven bestaan.
Ja, Wouter die steunt ons,
Maar de bank krijgt het steunfonds,
Terwijl wij naar de bliksem toe gaan.

Wij kletsen ons op de dijen van het lachen, maar Dik Huubke doet er nog een schepje bovenop:

“Gelukkig hebben we het Nieuw Humoristisch Front nog.”

We breken de tent af.

“Op het wereldwijde verzoek van het www-web zeiden we natuurlijk meteen ja. Wij hadden nog wel wat afgekeurde ouwe bakken …”

Little Marc valt hem in de rede: “Nou doe je het weer?”
“Wat?”
“Ouwe zeggen.”
“Ik zeg altijd ouwe.”
“Het is oude?”
“Oude bakken?”
“Ja, en ook oudjaarconference.”
“Ik zeg altijd ouwejaarsconference.”
“Ja en dat typ je ook. Wordt het niet eens tijd voor een nieuwe tekstschrijver?”
“Ga jij eens even lekker de plaatjes kleuren!”

Om zich vervolgens weer tot ons te wenden:
“Dames en heren, het is nooit goed met die jongen. Het is ongelofelijk wat er allemaal in een jaar gebeurt waar hij niet om kan lachen. Weet u nog dat onderzoek dat hoger opgeleiden langer en gezonder leven? Nou, daar had ik een dialoogje bij bedacht.”

Little Marc: “Daar word ik zou zo doodziek van hè!”
Dik Huubke: “O wat erg? Krijg je nou chemotherapie?”
Little Marc: “Nee, een bijscholingscursus!”

De lachsalvo die we nu ten beste geven, moet beslist tot buiten op straat te horen zijn, want er wordt aangebeld. Familie, zucht. Samen schuiven we aan achter de computer. Goed voor de leescijfers!

Little Marc: “Daar kun je toch geen grappen over maken, over chemotherapie!”
Dik Huubke: “Ze lachen toch, dat zie je toch! Ze liggen in een deuk!”
Little Marc: “Dan zijn ze toe aan een anti-doorlig-matras!”

Als we enigszins tot rust komen, vervolgt Dik Huubke:
“We hebben echt honderden ideeën gehad het laatste jaar. Het begon al met die film van Wilders.”
Little Marc: “Rijen nazi’s, skinheads en voetbalsupporters voor de bioscoop. Mooi plaatje hoor!”
Dik Huubke: “En daarnaast: een rij kinderen voor de Harry Potterfilm, weet-je-wel. En wij kunnen zogenaamd niet kiezen. ”
Little Marc: “Net zo min als de terroristen: pakken we de boeven of de onschuldige slachtoffers?”

We brullen het uit.

Dik Huubke: “Kunnen júllie eigenlijk wel kiezen? Moet je eens naar de peilingen kijken in het afgelopen jaar. Van het ene uiterste in het andere. Neem nou zo’n Rita Verdonk.”
Little Marc: “Je kunt van Rita Verdonk zeggen wat je wilt, maar van Geert Wilders ook!”

We plassen bijna in onze boxershorts, jockstraps, slips, hipsters, knickers en strings, maar we móeten wel blijven zitten.

Dik Huubke: “En maar langs de kant staan te roepen.”
Little Marc: “Iedereen heeft het recht om zijn plicht te doen! De omgekeerde wereld is ook rond!”

Dik Huubke: “Moe je ’s luisteren. Ik zat van de week op een terrasje …”
Little Marc: “Goh, rook jij weer?”

Het is bijna een vertrouwd beeld. We zitten allemaal, zoals zo vaak, met rode hoofden en de handen in het kruis geklemd voor het beeldscherm.

“Roken is niet zo slecht voor de gezondheid. In weer en wind buiten staan! Dáár word je verkouwen van.”

Little Marc: “We hadden er ook nog één dat je bij iedere tekstfout in de cartoon op je blote billen zou krijgen.”
Dik Huubke: “Wat doe ik nou weer verkeerd?”
“Het is verkouden.”
“Ik ben nie verkouwen.”

Hou op, hou op, we klappen bijna.

Little Marc: “We kunnen er beter mee stoppen. Dit wordt niets. Mensen, kijk a.u.b. even op de teksten die we afgelopen jaar op het blog hebben gezet. Die zijn veel leuker dan deze conference.”
Dik Huubke: “Allemaal gouwe ouwe.”
“Alle flaude grappen zijn geschrapt.”
“Maar is dat niet te veel kouwe koffie?”
“En laude thee?”
“Nou, doe mij maar een ouwe klare.”
“En schenk mij maar iets van de brouderij.”
“Dan wensen wij u voor het nieuwe jaar behouwen vaart.”
“En voor vannacht niet al te veel onbehouden gedrag!”

Wij houwen/houden het nu echt niet meer!

Dik Huubke: “We maken natuurlijk wel eens ruzie, maar …”

Waar vind je op de wereld nou
Nog meer oprechter trouw.
Dan tussen mij en jou.
Met z’n tweeën in één one-man-show!

Waarna het hoog tijd wordt voor het slotlied

Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe?
Demonstreren, procederen, met dure advocaten?
Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe?
Zullen we vechten of nog eenmaal rustig praten?
Roken we in de Horeca toch nog een sigaret
Of worden we met peuk en al de stamkroeg uitgezet?
Blijven we nog tolerant of hameren we op fouten?
Doen we nog gewoon of worden we allemaal Groene Wouten?
Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe?
Nog meer vrachtverkeer lijkt ons ongezond zeg,
Dus leggen we desnoods een parallelweg?
Weet u al een beetje wat of hoe?
Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe?

En terwijl de klok twaalf slaat en wij ongegeneerd onze natte bullen staan uit te trekken, valt het doek. Nog even kijken de heren door het spleetje.

“Gelukkig Nieuwjaar” , horen we Little Marc roepen.
“Wie het een beetje rustig aan doet, houd het volgend jaar echt wel droog”, roept Dik Huubke nog. Maar dan is 2008 definitief afgelopen en kussen we elkaar pootjebadend de betraande gezichten.

Het Nieuw Humoristisch Front heeft voor deze publicatie dankbaar gebruik gemaakt van het internet. Enkele grappen zijn zelfs gestolen van digitaaltafel.nl, een zeer aanbevelenswaardige site.

Een kersthymne

Vanmiddag waren we nog aan het werk in de studio. Ik had de verwarming al uitgedraaid. In deze tijden van financiële crises is zuinigheid troef. Little Marc klaagde over de kou, maar ik zei hem dat wie hard werkt zich vanzelf warm lacht. Hij wilde echter vroeger naar huis, wegens de kerstavond. En hij vond het zelfs nodig me uit te nodigen om vannacht een warm worstenbroodje te komen eten. “Bah, wat een onzin”, beet ik hem toe. Daarna heb ik hem de deur gewezen.

Na een eenvoudige maaltijd van goedkope pap, waar ik me uit kostenoverwegingen toe beperk, moet ik in slaap zijn gesukkeld. Ik werd wakker van het gerammel van kettingen. Het bleek mijn helaas veel te vroeg overleden zakenpartner Jacob te zijn, precies zeven jaar geleden begraven, die me kwam waarschuwen dat mijn voortbestaan in het hiernamaals nog zwaarder zou zijn dan het zijne, als ik tenminste mijn levenswandel niet drastisch zou wijzigen. Ik heb hem uitgelachen. Wat een karikatuur: een getormenteerde ziel met roestige kettingen geketend. Belachelijk. Ik heb geld genoeg en ik ben zuinig.

Maar even later werd ik gewekt door een andere geest, de Geest van Kerstooit. Hij stond erop me de gelukkige dagen in mijn leven te laten zien.

En inderdaad, ik was blij geweest toen de Markt autovrij was, en had me erop verheugd die situatie wellicht in de toekomst permanent zou kunnen worden, al had ik natuurlijk wel meteen maatregelen getroffen en een actiegroep opgericht van winkeliers die de parkeergelegenheid veilig willen stellen, want alleen waar auto’s komen kan geld worden verdiend. Daar heb ik nu spijt van.

Korte tijd later meldde zich de Geest van Kerstnu. Hij toonde me het karige kerstfeest van Little Marc, die ik steeds zo laat zwoegen. Hij werkte me op mijn gemoed. Want er stond niet eens een kerstboom. En die had ik best voor hem kunnen kopen, zoals de geest me fijntjes toevoegde. Ze hadden toch volop en voordelig te koop gestaan. Maar ik vond het te duur. Maar nu plengde ik een traan van verdriet.

Maar nog werd ik niet met rust gelaten. De Geest van Kerstopkomst belde aan. Hij sprak geen woord maar confronteerde me met het einde van Boxtel. ODC, de voetbalclub die ik niet sponsor, dreigt ten onder te gaan aan een nooit gerealiseerd voetbalveld. Eerlijk gezegd lijkt me dat ook nog al duur. Om over spoortunnels maar te zwijgen. Ik uit liever kritiek op megalomane plannen. Maar de geest drukte me met de neus op de feiten.

Zo kan het echt niet langer. Maar gelukkig heb ik nu het licht gezien. Voortaan zing ik uit volle borst met het gemeentebestuur mee. We doen lekker helemaal niets meer. Dan herstelt de natuur zich vanzelf. En het is nog voordelig ook.

Het Humoristisch Front wenst u graag een vrolijk kerstfeest. Met koffie, worstenbroodjes en glühwein. En wie wil reageren klikt gewoon op ‘Reacties’.