Ruim twee maanden was het Nihuf ondergronds. Maar nu hebben reddingswerkers Little Marc en Dik Huubke naar boven getakeld. Een uur tegen de wind stinkend, zwart als stripfiguren na een ontploffing zijn ze naar een kapsalon overgebracht, want eerst moet die baard eraf voordat ze definitief geïdentificeerd kunnen worden. Maar praatjes hebben ze al genoeg.
“Het is allemaal de schuld van die dikke”, beweert de magerste, terwijl hij naar zijn kompaan knikt, die bepaald niet aan anorexia lijdt. “Hij bleef steken en toen konden we niet meer voor of achteruit.”
“Geen gezeur”, roept de ander. “Eerst eten en dan aan de slag, want ik hoor dat er vandaag een nieuw kabinet wordt geïnstalleerd en wij hebben inmiddels ervaring met de onderwereld.”
Later blijkt op een persconferentie dat Little Marc een laptop bij zich had, zodat hij zijn cartoons naar Brabants Centrum kon mailen. Maar met het blog lukte het niet om een verbinding te maken.
“We moesten het gebruik van de accu al meteen rantsoeneren”, licht hij de situatie toe. “Bovendien kon die dikke niks schrijven, want ik zat achter hem. Wekenlang heb ik zijn billen zien vermageren en toen hij zich eindelijk kon bevrijden, durfden we de computer nauwelijks meer te gebruiken. Gelukkig waren er inmiddels hulptroepen onderweg.”
Op de vraag van het verzamelde journaille wat er dan zoal op het blog had moeten verschijnen, neemt Dik Huubke de tijd om chronologisch terug te reizen in de tijd.
“Deze week natuurlijk een verhaal over Circo Circolo, het theatercircusfestival dat op 22 oktober op Landgoed Velder begint. Dat belooft weer een geweldig spektakel te worden, maar helaas kunnen we er veel minder grappen over maken dan de vorige keer, toen onder de clowneske
wethouder Van den Oetelaar de groenzucht in Boxtel nog epidemisch was. Zelfs
burgemeester Van Beers horen we niet meer zagen en zeuren dat hij nooit meer een uitzondering zal maken. We zullen ons dit jaar moeten beperken tot
lyrische verhalen over slangenmeisjes en zo. Maar we zijn vast van plan, net als bij de vorige gelegenheid, de persmap van het festival te halen.”
“Over het
roken in de kleine cafés hebben we het ook al eens vaker gehad. We kregen er zelfs boze reacties op. Maar nu het straks weer mag, hebben wij onze functie als
boa natuurlijk opgegeven.”
(Noot van de redactie: navraag bij de gemeente levert geen bevestiging op dat de heren deze lucratieve nevenfunctie vrijwillig hebben opgegeven. Op de vraag of ze dan zijn ontslagen, krijgen we ook een ontwijkend antwoord.)
“En met die treinspotterscartoon is het ook weer van
hetzelfde laken een pak. Het is allemaal één grote herhaling van zetten. En daar word ik zo moe van. Gelukkig heb ik enige tijd ondergedoken gezeten. Nu kan ik er weer tegen.”
“Ondergedoken?” roepen de vele toegestroomde paparazzi in koor. “Jullie zaten toch vast in een mijn?”
“Het was een hel, dames en heren”, wijdt Dik Huubke verder uit. “Maar een hemel bij wat ons hier op aarde te wachten staat. En laten we eerlijk zijn. Daarom hebben we ons verscholen, met boterzuur ingesmeerd en een baard aangeplakt. We hebben u om de tuin geleid, terwijl iedere journalist toch moet weten dat je gemakkelijk keurig gesoigneerd na maanden uit een mijn bevrijd kan worden, want dat hebben we allemaal live kunnen zien. Maar na onze Prinsjesdagcartoon durfden we ons niet meer te vertonen, bang als we waren om wegens haat zaaien vervolgd te worden. Wij hebben het kabinet dat vandaag aantreedt keihard verweten dat het zich de vingers erbij aflikt dat de minimumlijders voortaan op een houtje moeten bijten. Deze mediastunt is in werkelijkheid alleen bedoeld om daarvoor onze excuses aan te bieden. Ook aan u, dames en heren. Want net als onze politieke leiders zijn wij echte macho’s. Wij hebben geen linkse hobby’s zoals boeken lezen, theaterbezoek of musea, thee drinken of spreekwoordelijke bruggen bouwen. Dat vinden wij allemaal wijvengezeik. Wij zijn meer van de stoere praat en de betonmortelwagens. Het is dan ook volstrekt logisch dat er geen vrouwen in dit kabinet plaat willen nemen. Nu het kabinet er is, zien we onze fouten in. Wij verlangen ook terug naar de echte mannenmaatschappij van vroeger. En hier wil ik het graag bij laten.”
Tijdens de laatste zinnen van Dik Huubke stijgt een enorm rumoer in de zaal. “Maar die Oosterhof-cartoon dan?” weet een goed geïnformeerde reporter nog net op tijd te roepen voor Dik Huubke het podium verlaat.
“Ook daar bieden wij onze excuses voor aan”, zegt Little Marc, die fluks de microfoon aan Dik Huubke ontfutselt. “We moeten blij zijn met de creatieve geesten in het college en niet overal een geintje van maken.”
“Wij hebben eerder de indruk dat jullie gewoon luie slampampers zijn”, oppert een wakkere persmuskiet die graag namens het volk spreekt. “Jullie hebben gewoon een heleboel cartoons overgeslagen op het blog!”
“Ho ho ho hij”, wijst Little Marc naar zijn collega. En Dik Huubke vult aan: “Alleen van die laatste vind ik het wel jammer. De fameuze Limburgse facebooker Tom Bus had de mop van het jaar. Hij schreef: “De vakantie zit er weer op. Welk beroep had ik ook al weer?””
