Valentijnstips

Analyse

Logica en berekening, daar gaat het om in de liefde. Bijvoorbeeld of het aantal blaadjes van de bloem even of oneven is. Dat is heel belangrijk.

Wist u dat V (ofwel ‘of’) in de propositielogica ‘en/of’ betekent? Dus: a V b is waar, als: a waar is en b niet, als b waar is en a niet, maar ook als a en b beide waar zijn.

V wordt ook wel het ‘inclusieve of’ genoemd.

In de gewone spreektaal wordt veel vaker het ‘exclusieve of’ gebruikt. Het is of a of b en niet alle twee. Dat is in de propositionele logica alleen met meerdere symbolen uit te drukken. Bijvoorbeeld: (a V b) & (a → ¬b) & (b → ¬a), wat je in gewone mensentaal het beste zou kunnen omschrijven met: “a en/of b, maar als a waar is, dan is b niet waar en omgekeerd”.

Daar hebben we het over als we blaadjes uit bloemetjes trekken onder het herhaaldelijk verzuchten van “Ze houdt van me. Ze houdt niet van me. Ze houdt van me. Ze houdt niet van me.”

Creationisme of evolutie

Het betekenisverschil tussen het inclusieve en exclusieve of leidt overigens in de spreektaal vaak tot verwarring. Kijk maar eens naar een vraag als: is Valentijnsdag geschapen of geëvolueerd? Wij denken allebei. Daar geloven we in. En we doen er in elk geval graag aan mee.

Om op Valentijnsdag te scoren is het echter van levensbelang logisch en berekenend te werk te gaan. Vandaar deze analyse. Er zijn vier varianten: of-of-of. Maar van ons mag je natuurlijk gerust switchen.

Van hem voor haar

Een man die succes wil hebben bij de vrouwtjes moet inventief, creatief en origineel zijn. Een hartvormig stuk chocola is natuurlijk wel aardig, maar of je er veel mee zult bereiken, wagen we te betwijfelen. Vrouwen zijn ingewikkelde wezens die kunnen multitasken. Je presentje zal meerdere zinnen moeten bevredigen. En er moet natuurlijk ook een romantisch gedicht bij.

Jouw schoonheid heeft mij aangeraakt,
jouw huid die van gezondheid blaakt,
jouw oogopslag als jij ontwaakt,
je fijn gelaat onopgemaakt.
Ben jij gekleed of ben je naakt,
weet dat je mij van binnen raakt.
Ach, ik heb menig zucht geslaakt,
daarom dat dit naar aardbei smaakt.

Van hem voor hem

De herenliefde van mannenmannen onder elkaar vraagt om veel minder subtiliteit. Met een marsepeinen butplug kom je bij de Paul de Leeuwen en Hans Kestings van deze wereld al gauw heel hoog op de giebelranking, maar voor de ware liefde is ook in dit segment van de menselijke hartstocht meer nodig. Schreef Shakespeare zijn sonnetten al niet voor een geheime vriend? Doe dus bij voorkeur een mooi vers bij het erotische snoepgoed. Een voorbeeld:

Zal ik jouw meten aan een zomerdag?
Je bent veel liever en veel heter ook.
Ruige winden schudden aan jouw bilpartij
en ach de zomer is zo snel voorbij.
En stookt de zon ons grote liefdesvuur
hoog op dan volgt er wel een donderwolk
en oordeelt men ons spel weer tegen de natuur
en dreigt men ons met ziektes wreder dan een dolk.
Maar jouw oneindige zomer dooft nooit uit
noch raakt jouw schoonheid ooit eens uitgebloeid
of danst de dood jou ooit het leven uit.
Want dichtkunst heeft zich met jouw sterflijkheid bemoeid:
zo lang de mensheid ademt en ogen kunnen zien
duurt onze liefde voort. Dus zeker wel een dag of tien.

Van haar voor hem

Dat is simpel. Waar verlangt een man naar? Waar denkt een man aan? Minstens één keer per zeven seconden? Nou, dan weet je ook wat je hem moet geven. Fijnzinnigheid is niet nodig. Het rijm kan heel eenvoudig zijn.

Hou even je verstand erbij.
Let even op. Dit moet je doen.
Doe het voor mij, dan ben ik blij
en geef ik je een dikke zoen
en nog veel meer, dat is geen grapje.
Zie het maar als katalysator:
kijk, dit is nou een beflapje
en dat is een vibrator.

Van haar voor haar

Niets is zo gecompliceerd en kwetsbaar als de liefde tussen twee zwakke geslachten onderling. Als barbiepoppen soms zo mooi, maar vaak ook in een ruige tuinbroek of helemaal zwart gekleed met zwartomrande ogen. Variëteiten zijn er te over. Maar één ding hebben ze gemeen: ze weten hoe het moet en hebben geen behoefte aan ontdek je plekje, want dat weten ze natuurlijk wel. Dan is een passend cadeau gauw gevonden en ook het bijbehorende gedicht.

De eerste keer dat ik jou zag,
jouw stralend oog, jouw glimgelach,
jouw rooibosthee, jouw koffiehag,
wist ik meteen dat ik jou mag.

Maar, ach, ach, ach, ’t was overdag.
Niets wist ik van jouw nachtgedrag!
Pas toen je achteroverlag
en ik jouw lust en naaktheid zag,
jouw kreunen, schreeuw en schaterlach,
kreeg ik pas echt een groot ontzag.

Nu maakt de hele buurt gewag
van ons gevrij en doet beklag.
Mijn lust vergaat, ’t is crisis, krach:
daarom voor jou een penisgag.

Uit de kast

Heel, heel lang geleden, toen Little Marc nog klein was en Dik Huubke mager, gingen ze nog wel eens naar de bioscoop. In Boxtel naar De Ark. In de stad meestal naar zaaltjes met minder dan vijftig zitplaatsen. Later kwamen de videocabins, nog later het internet, de Blackberry en …

Openlijk toegeven zouden ze het nooit. Maar in hun hart beseften ze het zelf terdege. Ze waren geen gewone filmliefhebbers. Ze hadden een afwijking. En of ze nou baden of vasten, ze kwamen er nooit meer van af. Het zat hen in de genen.

Wat zouden ze al die mooie films graag op het grote doek hebben gezien. Meer dan levensgroot. Met massief quadrafonisch geluid. Little Marc had thuis in zijn hobbykamer al een megagigaplasmaflatscreen laten monteren met Dolbysurroundhifigeluidscomponenten en Dik Huubke had een magische multimediahelm aan zijn gigaserver gekabeltjeprikprakt, maar wat hadden ze een romantisch nostalgische gevoelens bij die oude zaaltjes van vroeger, die wat saaie, langdradige films, de kunst uit de tijd toen film nog flikkerde en filmsterren straalden. En ze er nog voor uit durfden komen, omdat het andere tijden waren.

En toen, eindelijk, gebeurde het wonder. Sinds De Ark was gesloten was er in Boxtel nooit ook maar iets, niet eens een beetje, nee niets van wat dan ook te doen geweest. En nu kwam er, geheel onverwachts, alsof de tijd veertig jaar werd teruggezet, een filmhuis in Boxtel. Het initiatief daarvoor was passend genoeg genomen door twee plaatselijke Sixties-relicten, maar wat waren ze blij, Little Marc en Dik Huubke dan hè. Want eindelijk waren ze niet meer alleen. Half Boxtel bleek van die club.

Voor reacties klikke u op 'reacties'. Maar u mag onze url natuurlijk ook ongevraagd rondsturen aan vrienden en kennissen.

De ideale vrouw

“Blond, blauwe ogen, lekker stevige lange benen, een kont als een merry en grote dikke …”
“Nou dan zie ik het toch anders. OK, benen tot aan haar oksels, prima, maar wel slank, met een beetje een meisjeslijf, lekker strak en als ze blond is, móet ze bruine ogen hebben, en als ze donker is blauw, maar het liefst heb ik ze rood, met sproetjes en groene ogen.”
“O jee, zo’n Keltische. Dat zijn broze typjes hoor. Daar heb jij helemaal niets aan met dat grote logge lijf.”
“Nee, en jij dan met je struise Hollandse. Wil je soms graag bij haar op de knie zitten of zo?”
“Nee, joh, maar dat is toch geweldig. Groot. Iets om vast te houden. Veel.”
“Wil je een trapje lenen?”

Op weg naar het Brabants Museum voerden Little Marc & Dik Huubke, de humoristische helden van het front, een hoogstaande discussie over cultuur. Ze verheugden zich over de tentoonstelling die ze wilden bezoeken. Ze hadden er al veel goeds over gelezen. En eenmaal op internet hadden ze honderden sites bezocht met ideale vrouwen in alle soorten en maten. Omdat er ook kinderen zijn die dit blog lezen, laten we de links hier maar even achterwege, maar de heren riepen regelmatig "Af!" en "Liggen!", terwijl ze toch beslist geen hond hebben. Sterker nog, het zijn eerder poezenmensen.

Bij het museum aangekomen stond er een enorme rij. Het leek het Vaticaans Museum wel, alleen vind je daar geen ideale vrouwen. “Integendeel”, vond dik Huubke. “Daar zitten alleen heel erg foute vieze mannetjes!” En het duurde en duurde maar. En het verlangen steeg ten top. En toen ze eindelijk de kassa bereikten, hielden ze het niet meer.

Voor reacties kunt u hieronder op 'reacties' klikken.

De begroting

Parkeren is moeilijk. Het valt niet mee om in het centrum van Boxtel een plekje te vinden. En als je er al één vindt, is het vaak op de stoep. Dat mag niet. Maar dat geeft niet, want in Boxtel wordt alleen gecontroleerd of de parkeerders wel betaald hebben. Want anders komt de begroting niet uit. En begroten is helemáál moeilijk.

Laten we daar één voorbeeld van geven:

In Brabants Dagblad legt wethouder Wim van Erp uit dat er een parkeerkelder moet komen van minimaal 400 parkeerplaatsen. Die kosten al gauw € 30.000 per parkeerplaats.

In Brabants Centrum maakt hij het sommetje af. “Met het nieuwe plan voor een parkeergarage is een gemeentelijke investering van 1 tot 3 miljoen euro gemoeid.”

In de poll in de rechterkolom kunt u uw mening geven over deze berekening.


Meer informatie over de parkeerperikelen in Boxtel vindt u hier.

Stoertochten

“Berenburg?”
“Helpt tegen alle kwalen. Als ie maar ijs en ijs koud is!”
“Ja, ge moet de ijzers slijpen als het koud is! Ik heb veurige week wel tien marathons gereden.”
“Ik ook joh, met twee vingers in de neus. En da moes ook wel, anders trok ik een breed groen spoor achter me, zo verkouwen waar ik.”
“Ik dach dat die griepepidemie uit België kwaam?”
“Welnee joh. Wat denkte gij van al die schatsers die een nat pak haalden in wakken, plassen en ontdooide vaarten?”
“Nou, dè liep wel los hoor. Zal ik jou us wa zeggen? Volgens mij bestaat die griepepidemie himmel nie!”
“Ja en 't dooit zeker ook nie?”
“Luster nou. Kende gij iemes met de griep?”
“Ja, ikke zelf!”
“Ach joh, gij bent gewoon verkouwen. Nog twee Berenburgers en ’t is over. Nee, echt de griep?”
“M’n schoonmoeder zit altijd te griepen!”
“Ja hoor. Leuk! Ik durf gerust te beweren dè in heel Nederland nog minder griep heerst dan geluk en wijsheid bij de PVV.”
“En waar komen die cijfers dan ammel vandaan? Ziekteverzuim, de griepradar …”
“Ammel smoesjes!”
“Hoezo?”
“Moeste gij veurige week werken?”
“Ja, natuurlijk.”
“En bende gij wisten werken?”
“Nee natuurlijk niet!”
“Dus meneer hèt z’n eigen ziek gemeld! Heb ik gelijk of klopt het?”
“Ja, as ge het zo draait. Berenburgske?”
“Ik zeg nooit nee, maar ik ben nog niet klaar. Moette gij deze week werken?”
“Ja natuurlijk!”
“En bende gij wisten werken?”
“Nee natuurlijk niet. Ik kan zo toch niet werken?”
“Werrom niet?”
“Mee ne gebroken pols?”
“En hedde gij tegen oewen baas verteld dè ge veurige week oewen pols het gebroken bij 't schatsen terwijl ge zogenaamd ziek thuis laag?”
“Nee natuurlijk niet. Ik heb buikgriep van de snert!”

"Berenburg?"

Glad ijs

Het Nieuw Humoristisch Front is er in gespecialiseerd in gespannen situaties het ijs te breken. Deze week zijn de frontrunners echter voor een totaal andere klus aangetrokken. Op het elfstedentracé in Friesland is het ijs nog lang niet overal sterk genoeg om de nu honderdjarige traditie een vervolg te geven. Het is de bedoeling dat Little Marc en Dik Huubke daar met hun ijskoude humor verandering in brengen. “Wij gaan nooit over één nacht ijs,” verklaart Dik Huubke. “Zo wak kan een wak niet wezen of wij zijn wakker,” vult Little Marc aan. Om praatjes en plaatjes zitten de heren niet verlegen, maar kunnen ze echt uitkomst bieden in deze tijden van klimaatverandering?

Dik Huubke: “Daar snijdt u een belangrijk punt aan. Dit is een heel goede vraag. Om de Elfstedentocht op korte termijn doorgang te kunnen laten vinden, zal in de eerste plaats de klimaatverandering moeten worden gestopt. Door CO2-uitstoot warmt de aarde voortdurend op en dat moeten we niet hebben. Gelukkig is het nu op veel plaatsen erg glad. Dan laten de mensen de auto staan en dat scheelt een slok op een borrel. Dat merk je meteen. Het is in jaren niet zo koud geweest.”

Maar zo draaien jullie oorzaak en gevolg toch om?

Little Marc: “IJs is nu eenmaal lichter dan water. Zelfs de wet van behoud van massa en energie gaat onder deze omstandigheden dus niet op, laat staan de volgorde van de oorzaken en hun gevolgen. Daarom vinden wij ook dat terstond een Elfstedentocht uitgeschreven moet worden, dan komt het ijs er vanzelf wel.”

Op die manier worden toch grote groepen mensen in gevaar gebracht?

Dik Huubke: “‘Er is geen ijs of het kost mensenvleis’, zegt het spreekwoord, dus dat is geen argument. Bovendien heeft er al ijs gelegen en dan zijn een paar dagen dooi juist erg positief. ‘Op oud ijs vriest het licht’, zei onze oudoom IJse IJsinga altijd, en die kon het weten want hij bouwde het eerste klimatarium.”

Hebben jullie Fries bloed?

Little Marc: “Ja natuurlijk. Onze familie van moederszijde was erg frigide. En de grootouders van vaders kant waren Inuits.”

Eskimo’s?

Little Marc: “Nauw verwant aan de Kerstman!”
Dik Huubke: “Daarom hebben wij er zoveel verstand van. Maar als je het niet erg vindt, liften we nu gauw naar Friesland. Met de trein is veel te riskant, want voor je het weet zijn de wissels bevroren en met de auto is tegen onze principes. En hoor eens: niet vergeten de schaatsen te slijpen hè. Anders wordt het klunen geblazen!”

Uitslag Parallelpoll: too close to call

Eind december is via dit blog een poll gehouden over de aanleg van een parallelweg om het verkeer tussen de Schijndelseweg en de A2 uit de bebouwde kom te weren. De centrale vraag was: "Een parallelweg langs de A2 van de Schijndelsedijk naar afslag 25 en 26 lijkt onvermijdelijk. Maar moet die parallelweg ten westen of ten oosten van de A2 worden aangelegd?"

Hierop waren vier antwoorden mogelijk.

1. Ten westen van de A2, want daar zijn toch alleen maar huizen, tuinen en speelterreinen van vervelende mensen.
2. Niet ten oosten van de A2, want daar is onvervangbare natuur in de vorm van ongebruikte weilanden vol zeldzame pierwurmen.
3. Ik wil helemaal geen parallelweg, ze gaan maar op de fiets.
4. Ten oosten van de A2 natuurlijk.

Helaas heeft deze door het Humoristische Front geformuleerde geheel objectieve vraagstelling geen duidelijk uitsluitsel gegeven over de wensen van de Boxtelse bevolking. Antwoord 4, dat de meeste stemmen trok, bleef precies op 50 procent steken. 16 procent van de stemmen ging naar antwoord 1. De pierwurmen trokken geen stemmen. Maar de overige stemmen gingen alle 34 procent naar antwoord 3.

Er blijkt nu een actiegroep te zijn opgericht die de voorstanders van optie 1 en 3 tracht te bundelen om op die manier optie 4 in de wielen te rijden. Daar zijn de drie personen die voor optie 4 hebben gekozen niet gelukkig mee, maar er zit niets anders op dan verder campagne te voeren voor de tweede ronde.