Uniek GRATIS reisarrangement

O wat hadden wij er ons op verheugd. Lekker in de tuin paaseieren zoeken onder een zalig voorjaarszonnetje. Mamma verstopt ze altijd bij de bloeiende forsythia en tussen de narcissen. En dan pappa helpen om de terrasstoelen uit de schuur te halen. Een glaasje aanmaaklimonade. Buiten de eieren opeten en een grote chocolade paashaas. Een beetje misselijk worden natuurlijk. Dan hoef je ook niet zo lang aan tafel te blijven bij de brunch met de familie. Maar natuurlijk wel lekker voetballen en verstoppertje spelen met de neefjes en nichtjes. Wat een feest!

Het mocht helaas niet zo zijn. Het klimaat is helemaal van slag. De weerrecords zijn voor de zoveelste keer gebroken. Binnenkort liggen de Scandinavische gletsjers tot in de Noordoostpolder.


Gelukkig heb ieder nadeel zijn voordeel, zoals ons nationale orakel al jaren profeteert. Het Nieuw Humoristisch Front heeft van de nood een deugd gemaakt, of beter gezegd van de threat een opportunity. Aanstaande dinsdag vertrekken we met een door het Front gecharterde Royal Class Touringcar naar Limburg om een heerlijk dagje te gaan langlaufen of cross country skiën in de Limburgse Heuvels rond het Geuldal. Puur genieten in de vrije natuur.

U kunt nog mee, maar vol is vol! Aan de trip zijn geen kosten verbonden. Na aankomst krijgt u een gratis kopje koffie met Apfelstrudel aangeboden in Hotel Valkenburg, waar wij tevens een demonstratie zullen geven van de medicinale voordelen van ons werk. Lachen is gezond! En u kunt voor een zacht prijsje originele prints aanschaffen van onze cartoons, live gesigneerd door Little Marc en Dik Huubke zelf. Verder is alles inbegrepen, behalve de skihuur en de après ski.

De bus vertrekt dinsdagochtend om 08.00 uur precies vanaf het Stationsplein in Boxtel. Geeft u zich wel even van te voren op. U hoeft alleen hieronder even op ‘REACTIES’ te klikken en uw naam op te geven. U ontvangt automatisch een bevestiging!

Via het envelopje kunt u dit blogbericht doorsturen naar vrienden en kennissen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd! En vergeet niet de cartoon te downloaden om voor uw raam te hangen.

Made in China

Als er ergens een economie in opkomst is, is het wel in China. De Volksrepubliek produceert van alles en nog wat. Waarschijnlijk is het beeldscherm waarop u dit leest, gemaakt in China. En de kleren die u draagt ook. Er schijnen wereldwijd zelfs nauwelijks nog sokken verkocht te worden die niet uit China komen.

Tegelijkertijd is er in China van alles mis. De mensenrechtensituatie voldoet op z’n zachtst gezegd niet aan onze normen. Van democratie is geen sprake. Het land speelt een kwalijke rol in Darfur. Allerlei minderheden worden lelijk onderdrukt en China houdt al decennialang buurland Tibet bezet.

Opmerkelijk genoeg heeft nog geen enkele Van Muiswinkel opgeroepen voortaan geen beeldschermen meer te gebruiken of naakt dan wel barrevoets door het leven te gaan. Neen, de verzamelde mediavoormannen roepen op de Olympische Spelen te boycotten, een fantastisch evenement dat altijd veel heeft bijgedragen aan het onderlinge begrip van de volkeren in de wereld.

Het Humoristisch Front ziet hier geen enkele aanleiding toe. Wij hebben heel andere ideeën.



Wanneer u er ook zo over denkt, downloadt u de cartoon dan a.u.b. en hang hem voor het raam.

CAO-besprekingen

In een week waarin Matthijs van Nieuwkerk, met in het voorprogramma niemand minder dan André Rouvoet en als sidekick de enige echte aanleiding voor de ontwikkeling van prozac Bert Visscher, Oibibioliebol Ronald Jan Heijn een halve uitzending lang liet doorzeveren over de wetenschappelijke grondslagen van het leven na de dood (wie wil weten waar het woord ‘holist’ vandaan komt, kloppe hem op zijn schedel) en zijn nieuwe spiritueel-commerciële glossy met wereldwonder Uri Geller…

… in een week dat De Nieuwste Show uit pure originaliteit in navolging van bijna alle andere actualiteitenprogramma’s ook nog eens een keer uitgebreid aandacht moest schenken aan Leon Verdonschot’s favoriete junk Keith Bakker die om te scoren heel heldhaftig de halve hoofdstad naar de helers heeft geholpen …

… in een week waarin Pauw en Witteman het presteerden een kwartier lang te gaan zitten bazelen met een kudde nonnen waarover Anita Witzier voor de KRO onder de oorverdovend oorspronkelijke titel “Sister Act” een serie programma’s maakt …

… in een week waarin alle actualiteitenprogramma’s discussiëerden of ze wel zoveel aandacht aan Geert Wilders en zijn filmplannen moeten geven omdat hij anders zo veel aandacht krijgt en ze hem liever niet zo veel aandacht willen geven, omdat hij immers alleen maar zo veel mogelijk aandacht wil …

… in zo’n week zal het Nieuw Humoristisch Front zelf de serieuze aspecten van het maatschappelijk leven moeten analyseren. En dan hebben we het natuurlijk over de politie-CAO.

Wat er met de kit aan de hand is, weten we niet. Als je ze nodig hebt, komen ze niet. Het klabakkarium is meestentijds onbemand. En als je ze niet wilt zien, staan ze plotseling verdekt opgesteld langs de weg wanneer je toevallig net een tikkie te hard rijdt, of word je aangehouden om te blazen omdat je onder de maximumsnelheid blijft.

Dat daar een riante beloning tegenover moet staan, betwijfelt geen mens, zeker niet in medialand, want wie daar werkt krijgt dagelijks een koddebeierssalaris handje contantje. Maar wij vinden de woutenwensen toch wel een beetje exorbitant, durven wij anoniem te melden. Daar moeten toch wel een paar stevige grappen inzitten, dunkt ons. En zo zaten we alras te brainstormen.

“Hé Huubke”, zei Little Marc.
“Hou nou stil stommerik, we zouden geen namen noemen. Anoniem ja!”
“Nou, ik bedoel, heb je ’t gelezen?”
“Wat?”
“Van die eisen?”
“Welke eisen?”
“Hier kijk: 3,5% loonsverhoging per jaar, een extraatje van € 1500 per jaar, € 30 per maand extra wegens de zorgkosten, extra onregelmatigheidstoeslag, € 69 per maand extra bij studerende kinderen …”
Dik Huubke’s zware onderkin klapte bijna op het tafelblad. “En ze willen zelf weten wanneer ze willen werken.”
Little Marc zei: “Als dat doorgaat hebben we straks allemaal een Suikeroom Agent.”



“Ja, maak het nou helemaal, gek! Zet er een herkenbare compositietekening bij!”
“Ach wat maakt dat nou uit?”
“Op wie wil jij een beroep doen als je als cartoonist straks bescherming nodig hebt omdat je een hysterische bevolkingsgroep hebt beledigd?”

Little Marc deed er wijselijk het zwijgen toe. Maar Dik Huubke zei:
“Misschien is deze wel leuk. Een juut gaat met de pet rond. Hij vraagt iedereen om een Eurootje.”
Little Marc zat al te tekenen.



“Met als onderschrift: “Die pet past toch alleen oom agent!” zei Dik Huubke.

De beide grappenmakers rolden over de grond, bulderend, Dik Huubke nog vetter lachend dan Little Marc. Tot de laatste, enigszins tot bedaren gekomen, zei:

“Maar dat is zielig. Bedelen. Dat is een noodzakelijk kwaad. Die verwende kereltjes zitten gewoon te overvragen. Wat zij willen, kan niet. Want dan willen de verpleegsters en de onderwijzers het ook, en dat kunnen wij met z’n tweeën nooit opbrengen!”
“Maar ze krijgen tot nooit hun zin”, zei Dik Huubke.
“Nou je weet nooit”, zei Little Marc en hij tekende snel een stel flikken in polonaise.



“En maar zingen”, zei Dik Huubke: “Smeer ’s, smeer ’s, beluga op je brood!”

Onbedaarlijk is het enige adjectief om de daarop volgende situatie te beschrijven. Gelukkig was het weer nogal onbestendig, anders hadden de buren ongetwijfeld voor een ongeluk gevreesd of erger nog, de sterke arm ingeschakeld wegens burengerucht.

“En toen viel Little Marc nog een ander bericht op in de krant. Een krantenwijk schijnt tegenwoordig € 395 per maand op te leveren, wat met cartoons tekenen nog verdomd lastig te verdienen is, maar krantenjongens zijn niet meer te vinden. En daarmee was het eindelijk opgelost. Het CAO-conflict.



De bonden sputterden nog even dat het onmogelijk is kranten te bezorgen met de handjes op de rug. Maar toen Guusje toestond de dienstwagen te gebruiken, gaven alle partijen al gauw glimlachend een persconferentie. Wat is het poldermodel toch mooi! Maar waar komen nou ineens die sirenes vandaan? Zou er iets gebeurd zijn?

Wie niet bang is voor arrestatie en de cartoon van de week voor het raam wil hangen, loade hem hier down.

Parkeerproblemen Boxtel eindelijk professioneel aangepakt

Als echte politici in de dop zaten Little Marc en Dik Huubke deze week met autootjes in de zandbak de spelen. Het was niemand minder dan Little Marc zelf die als eerste het idee opperde. “Waarom zouden we eigenlijk geen parkeerkelderbouwen onder het voormalige Haagakkerterrein?” zei hij. Waarop Dik Huubke, die als een ware politicus altijd meteen beren op de weg ziet, riposteerde: “Ja kom op. Dan kun je net zo goed op de fiets naar de markt gaan!”

Maar daarmee was de discussie over dit belangwekkende onderwerp natuurlijk nog niet afgerond.

“Hoezo?” zei Little Marc.
“Ja, dat is toch veel te ver lopen”, zei Dik Huubke op een verongelijkt toontje.
“Van de Haagakker naar de Markt? Doe niet zo gek!” zei Little Marc nijdig.
“En naar De Croon helemaal!” zei Dik Huubke met een rood hoofd.
“Wat ben jij een luie donder! Hoe kom je daar nou weer bij?” riep Little Marc.

En toen kwam de aap uit de mouw. Als wetenschapper van formaat baseerde Dik Huubke zich natuurlijk op betrouwbare bronnen. In een interview in Brabants Dagblad sneed de nieuwe branche-adviseur Matthieu Vaessen, die Boxtel moet helpen een nóg aantrekkelijker winkelcentrum te krijgen, een aantal belangwekkende onderwerpen aan. Dik Huubke had het die ochtend gelezen. Voor de onderhavige discussie is er vooral eentje van eminent belang:

Vaessen noemt de langgerektheid van het centrum tussen Breukelsplein en Fellenoord een zwak punt. “Mensen willen om te shoppen vaak niet verder lopen dan 400 meter. Anders pakken ze de auto.”
“En die afstand is vééél meer dan 400 meter”, zei Dik Huubke.
“Nietes”, zei Little Marc.
“Welles”, zei Dik Huubke, waarna Little Marc flux op zijn fiets sprong en Dik Huubke in zijn Hummer om het thuis met behulp van Google Maps na te meten.

“Ho ho!”, zei Little Marc hijgend toen hij zag waar Dik Huubke de plaatsmarkering van de parkeergarage had neergeplant. “De voetgangersuitgang van onze parkeergarage moet natuurlijk aan het eind van de Rechterstraat liggen, aan de centrumkant van de Brederodeweg. Anders moet iedereen oversteken en da’s gevaarlijk. Gelukkig was Dik Huubke het daar wel mee eens. En wat bleek?

Volgens Google Maps is de afstand van het begin van de Rechterstraat naar de Markt-ingang van plan De Croon precies 338,570 meter. De afstand naar de Rechterstraatingang van De Croon is 380,438 meter. Kwam dat even mooi uit.

Zelfs Dik Huubke werd nu enthousiast. Hij greep meteen de telefoon om het plan snel met de gemeente te regelen. De telefoniste sputterde eerst even tegen, maar na enig aandringen en dreigen met cartoons over kasten en muren kreeg hij al snel de dienstdoende terzakekundige ambtenaar aan de lijn, die echter geen toezeggingen kon doen, maar wel bereid was het telefoonnummer van Matthieu Vaessen te geven en die zei: “Ja, dat is hemelsbreed. Je moet het over de weg meten, of eigenlijk over de stoep, want de auto staat immers in de parkeergarage.”

Dat lieten onze helden zich geen twee keer zeggen. Ze gingen meteen aan de slag.

Het resultaat van de meting zal donderdag 6 maart om 21.00 uur precies bekend worden gemaakt in een speciaal nieuwsbulletin op dit blog.

Speciaal nieuwsbulletin

De eerste live update van Het Nieuw Humoristisch Front was een echt mega-media-event. Er waren tijdens de upload minstens een miljard mensen on line. Ze hadden het allemaal direct en rechtstreeks kunnen meemaken en de vele tientallen bezoekers van de site, stuk voor stuk fans en supporters van het Front, hebben genoten. Precies om 21.00 uur geschiedde het. Ineens stond er, helemaal uit het niets, een nieuw nieuwsbulletin op het blog. Jammer genoeg ging het zo snel dat de meeste toeschouwers het pas doorkregen, toen het voorbij was. Anderen moesten eerst nog op de ‘vernieuwen’- knop drukken. Gelukkig was het bericht ook inhoudelijk de moeite waard.

“Wat een gezeik”, zei Little Marc. “Het scheelt maar een piseindje.”
“9, 10, help nou maar even mee, 11, 12 …” zei Dik Huubke.

Het resultaat was verbluffend.

Vanaf kop van de Rechterstraat bleek de afstand naar de Marktingang van De Croon precies 358,131 meter. De afstand naar de Rechterstraatingang van De Croon werd voor de zekerheid drie keer gemeten, want bij Grand Café Rembrandt, De Deugniet en Nan’s Café raakte Dik Huubke iedere keer de tel kwijt. Maar uiteindelijk kon officieel worden vastgesteld dat het om exact 399,999 meter ging.

Omdat de cartoonisten inmiddels de smaak te pakken hadden, hebben ze toen ook nog even de afstand van het Breukelsplein naar de Rechterstraatingang van De Croon gemeten. Via De Marécage, Tearoom Olly’s, ’t Geveltje en Rest Breaks bleek het vier uur, € 274,60 (inclusief sigaretten) en eveneens 399,999 meter te kosten om terug te keren in Nan’s Café. En toen hadden de heren wel een afzakkertje verdiend, vonden ze.

Wie de cartoon van de week voor de raam wil hangen, klikke hier voor een real live download.

Nieuwe spectaculaire vondst in Goede Aarde

De omgang met minder geschoolde lieden valt voor de ware intellectueel niet mee. Ik, die als brugklasser nog naast gymnasiasten heb gezeten, moest praktisch de hele Romeinse geschiedenis uitleggen toen Little Marc, enthousiast over de Romeinse vondsten in Boxtel, voorstelde zelf de schop maar eens ter hand te nemen. Maar of hij het begrepen heeft … En omdat het met de meeste lezers van Brabants Centrum wel net zo gesteld zal zijn als met onze cartoontekenaar, zet ik het verhaal nu ook maar in dit blog.

Gaius Julius Caesar werd geboren in het jaar 100 voor Christus. Zijn jonge jaren zijn voor deze geschiedenis niet van belang. U hoeft slechts te weten dat hij snel carrière maakte en het uiteindelijk zelfs tot allereerste keizer van het Romeinse Rijk schopte. Sterker nog: het huidige woord “keizer” is niets meer of minder dan een verbastering van zijn naam: Caesar, net als trouwens het Russische “tsaar” en het Perzische “sjah”. Caesar veroverde zo ongeveer de hele in zijn tijd bekende wereld. De noordgrens van zijn rijk liep door Nederland.

Moe van zijn veldtochten besloot Caesar in het jaar 64 voor Christus een grote vakantiereis te maken. En aangezien hij een arbeidzaam man was, maakte hij er meteen een inspectietocht van het uitgebreide wegennet in zijn keizerrijk van. Als curator van de Via Appia, die in die dagen in staat van faillissement verkeerde, maakte hij zich ernstige zorgen over de voortgang van de wegwerkzaamheden en het fileprobleem. Vooral over de Via A Duo naar Trajectum, het huidige Utrecht waar hij vanaf 1 maart een luxe hotel had geboekt, hadden hem zorgelijke berichten bereikt.

Caesar liet daarom zijn strijdwagen inspannen en vertrok met De Bello Gallico op schoot (Het mooie Gallië, de beste reisgids uit die dagen) naar het noorden. Eerst over de Via Appia, de brug over de Rubicon over en over de Via Aurelia naar Genova, en van daaruit over de E XXV verder naar het noorden. Onderweg stelde hij, vertoornd door de abominabele staat van onderhoud van de Gallische wegen, op diverse trajecten tolheffing in. Maar hij raakte pas echt in staat van grote opwinding toen hij Limburg bereikte. Woedend was hij toen hij daar, in plaats van de viaducten en tunnels die hij had verordonneerd, stoplichten aantrof. Gelukkig werd hij met een stevig maaltje asperges enigszins tot bedaren gebracht, anders had hij zijn legioenen een bloedbad laten aanrichten.

Helaas was dit pas het begin van alle ellende. Bij Finis Horti, zoals Eindhoven in die dagen werd genoemd, vreesden zijn medereizigers dat de grote keizer aan een rolberoerte zou bezwijken, zo greep de enorme chaos hem aan, en men kon hem slechts met moeite overreden zijn reis voort te zetten.

Had hij die dag gewoon even rust genomen, dan had de wereldgeschiedenis er heel anders uitgezien. Want vlak na afslag XXVI sloeg het noodlot toe. Door een nog altijd onopgehelderde oorzaak brak, precies op het punt waar een keurig viaduct de A Duo overstak, een wiel van Caesar’s strijdwagen. Het gevaarte botste in volle vaart tegen een kilometerpaal die afbrak en de hele bemanning rolde met onflatteus om hun middel fladderende toga’s over het asfalt. De keizer zelf bracht het er nog goed af, een ruim tien centimeter lange schram op zijn neus en een gebroken lauwerkrans, maar de meeste legionairs waren er slecht aan toe. Tot overmaat van ramp bleek er geen op- of afrit te zijn om hulp te zoeken in de nabij gelegen nederzetting.

Er zat niets anders op dan een tijdelijk kamp op te slaan. Door de ligging van de Zuid-Willemsvaart ter rechterzijde van de weg, moest wel een stek gevonden worden aan de overkant, waar het terrein gelukkig meer dan voldeed. Caesar, die zich inmiddels herpakt had, sprak bij die gelegenheid om zijn manschappen gerust te stellen de gevleugelde woorden: “Ecce Terra Bonus” (“Ziehier de goede aarde”).

Uiteindelijk leverde het ongeval het keizerlijke konvooi een volle dag vertraging op. Omdat de keizer ongaarne een dag te laat op zijn vakantieadres arriveerde en hij geen annuleringsverzekering had afgesloten, riep hij onverwijld zijn kalendariumschrijver bij zich. “We voegen gewoon een dag toe”, zei hij, “een dies timor formido, een grote schrikdag om bij te komen”. Het protest dat zoiets toch niet ad hoc kon worden beslist, wuifde hij weg. “Dan doen we het gewoon ieder jaar”. Maar ook dat was volgens de kalendarius geen optie. Uiteindelijk bereikte men het compromis dat voortaan om de vier jaar een Annus Bisextilis zou worden ingevoerd. “Dus ook in de jaren LX, LVI, LII, IIL, XLVI voor Christus etcetera”, zei de keizer er voor de zekerheid nog bij.

Morgen is het weer zo ver. Wat toevallig dat juist nu de bewuste kilometerpaal is opgegraven.

Vervalsing

Helaas kon Little Marc het niet laten de geschiedenis weer eens vreselijk te verdraaien. Tot overmaat van ramp gebruikt hij het Arabische cijfer 2, dat een sterke aanwijzing geeft dat het hier om een vervalsing moet gaan. Mocht u de cartoon toch willen downloaden om voor uw raam te hangen, klik dan hier!

Voor meer informatie over Julius Caesar en de schrikkeldag verwijs ik graag naar Een boekenblog.

Rookverbod in de Horeca

Aangezien wij wel eens het fijne wilden weten van een televisie-uitzending die voor de nacht van 23 op 24 februari om 0.25 uur op Nederland 3 was gepland, begaven we ons via Google op het wereldwijde web. Geheel buiten onze schuld om raakten we versurft op de site van de Nederlandse Vereniging van Pijprokers. Zo kwamen we erachter dat deze week in het auditorium van De Koninklijke Theodorus Niemeyer B.V. een symposium werd gehouden over het rookverbod in de Horeca. Daar zijn wij voor, want we mogen al jaren niet meer naar het café omdat we dan zo stinkend thuiskomen, dus daar moesten we naar toe!

Tot onze verbazing was in de zaal, al voordat de voorzitter de bijeenkomst opende, de rook te snijden. Ook de voorzitter zelf blies indrukwekkende pluimen uit en de overige sprekers lieten zich evenmin onbetuigd. De bijeenkomst werd spannend toen Prof. Dr. Marco Moretti het woord nam, de woordvoerder van de Vereniging van Voortrekkers.

“Mijne heren”, zo sprak hij met enigszins rochelende stemme, “En niet te vergeten het kleine gezelschap lieftallige dames alhier dat onze hobby beoefend, wij leven in moeilijke tijden. Van ver voor de kruistochten tot aan de aanslagen op de WTC-gebouw en de cruisade tegen terreur van de regering Bush, hebben godsdienstige fanatici hun stempel …”

“Wilt u zich wel aan het onderwerp houden”, interrumpeerde de voorzitter.

“… op het maatschappelijk leven willen drukken”, ging de professor onverstoorbaar pijprokend verder. “Maar nu leven we wel in bijzonder barre tijden. Het rookverbod in de Horeca, dat ons boven het hoofd hangt, is niets meer of minder dan een vorm van religieus fanatisme van het leger van anti-tabaksgelovigen dat ons land heeft gegijzeld.”

Er ontstond een geweldige commotie. De heer Big Ben van de Pijpentuitbond protesteerde heftig tegen de vergelijking en hief hevig stomend zijn armen ten hemel. Drs. Peter Jan Pijpenende vulde onder een enorme emissie van kwade dampen aan dat men zonder geloof niet kan functioneren. Ook Captain Black van het Gilde van Gesausde Consumenten zette vuurspuwend een luide keel op. De rook werd inmiddels zo dik dat wij hoestend en haastend het etablissement verlieten. Thuis hebben we maar verteld dat we op excursie waren geweest naar een toffeefabriek.

Maar we waren niet voor niks geweest. Wat een idee!


Nationale actie

Met deze cartoon willen wij een nieuwe internationale actie van het Nieuw Humoristisch Front lanceren. Steunt u onze plannen, download de cartoon dan op A4 formaat en hang hem voor uw raam.

Voor meer informatie kunt u terecht bij:
De internetcursus pijpen
Nog zo’n cursus

Voor meer directe vormen van intermenselijke communicatie verwijzen wij het Boxtelse publiek graag naar Sigarenmagazijn Voets in de Rechterstraat. Voor noodhulp kunt u wellicht terecht bij Carpe Diem in de Stationsstraat.

Van een jongerenforum

Dat het Nieuw Humoristisch Front overal inspiratie vandaan haalt, mogen wij bekend veronderstellen, maar wat wij nu vonden op een jongerenforum, tart iedere beschrijving. We hebben het daarom maar integraal overgenomen. Alleen de namen hebben we aangepast.

Hee gast,
Toen ik gisteren een shirtje voor mijn chicka bestelde op: www.valentijnverrassingen.nl zag ik op Hyves dat Turbo21 mij een PB'tje had gestuurd. Hij @de o.a. dat ik niet moest vergeten om de te gekke torrent van Snowpatrol te downloaden, maar ook ff te checken naar het te chille item op de site van Brabants Centrum. Daarom hebben wij onze Redbull's maar snel opgedronken en laten wij onze spinning clas maar even liggen tot een nice moment later op de day, en zijn wij hier weggespoten om als eerste op het spreekuur een facking gaaf kaveltje te scoren!

Tamara zeg nog: “Hey Jeffrey, moet je daar dan niet wonen of zo, weet je.” Maar ik zeg: “Ff nizo blond ja. Die tijd is over.” Komt er een kale beardo binnen, recht uit de stofkast. Vragen man! Bleef bezig.

“Wat kan ik voor u doen. jongelui?”
“Psssst”, zeg ik. “Duh”, zegt Tamara.
Blijkt dat als je hier een kaveltje wilt scoren, dat je dan sociale of economische binding moet hebben.
“Komt u uit Boxtel?” vraagt Kaalmans.
Ik zeg: “Net nog een flex bakootje bij de Beco geslikt. Als danni uit is, in Boxtel!”
“Maar hebt u een economische binding alhier?”
“Vorig jaar nog een aaipotje gekocht in de sale. Zit nog garantie op.”
“Hou nou ff je waffel, Jeffrey”, zegt Tamara. “Wa roest da nou”, zeg ik.
Schiet die Meckel toch in de stretch. Rellen. Helemaal over de plas. Flippen. Ik pins nog een beetje van tuttuttut. Maar hij ging maar door. En ik niet begrijpen. Dus ik zeg: “Wiebelen met die meuk! Hier moeten we nie wezen. Zeik ze nat, ja! Ik ga loesoe.”

Belangstellenden kunnen de nieuwe regeling downloaden van http://www.boxtel.nl/documenten/0810051_Toewijzingsbeleid_bouwgrond.pdf.
De cartoon kunt u hier downloaden.